ఒకప్పుడు పెద్దలు “పెళ్లంటే నూరేళ్ల పంట” అని చెప్పేవారు. అంటే, పెళ్లి అనేది జీవితాంతం నిలిచే పవిత్రమైన బంధమని భావించేవారు. కానీ కాలం మారింది. మనుషుల ఆలోచనా విధానం, జీవనశైలి, సామాజిక పరిస్థితులు అన్నీ పూర్తిగా మారిపోయాయి. ఈ మార్పుల వల్ల పెళ్లి బంధం కూడా అనేక సవాళ్లను ఎదుర్కొంటోంది. అందులో ముఖ్యమైన సమస్య – వివాహేతర సంబంధాలు.
ప్రతిరోజూ వార్తల్లో కనపడుతున్న ఘోర సంఘటనలు – భర్తపై కుట్రపన్ని భార్య హత్య చేయడం, ప్రియురాలికోసం భార్యను హత్య చేసే భర్తలు – ఇవన్నీ సమాజాన్ని కుదిపేస్తున్నాయి. ఈ సంఘటనల వెనుక ఉన్న మూలకారణం కేవలం ద్రోహం మాత్రమే కాదు, చాలా లోతైన మానసిక, భావోద్వేగ కారణాలు దాగి ఉన్నాయి.
ఏ వయసులో ఎక్కువగా?
నిపుణుల పరిశీలన ప్రకారం, ముఖ్యంగా 34 నుండి 38 సంవత్సరాల మధ్య వయసులో అనేక స్త్రీల జీవితంలో ఓ వర్ణించలేని శూన్యం ఆవరిస్తుంది. ఈ వయసులో మహిళలు భౌతికంగా, మానసికంగా ఒక సున్నితమైన దశలో ఉంటారు.
- పిల్లల పెంపకంలో ప్రధాన బాధ్యతలన్నీ తీరిపోతున్న దశ.
- కుటుంబ పాత్రలు – భార్య, తల్లి, కోడలు, ఇంటి నిర్వాహకురాలు – అన్నీ మానసికంగా భారమవుతున్న సమయం.
- కెరీర్, ఉద్యోగం – సక్సెస్ ఉన్నా, వ్యక్తిగత జీవితం అసంతృప్తితో నిండిపోతుంది.
ఇలాంటి సమయంలో ప్రేమ, శ్రద్ధ, గుర్తింపు కోసం ఆమెలో దాహం పెరుగుతుంది. ఈ లోటు కారణంగా ఆమె మనసు నెమ్మదిగా మరొకరి వైపు ఆకర్షితమవుతుంది.
ఎందుకిలా జరుగుతుంది?
వివాహమైన కొన్నేళ్ల తర్వాత దంపతుల జీవితంలో సహజంగానే మార్పులు వస్తాయి.
- ప్రేమ స్థానాన్ని బాధ్యతలు ఆక్రమిస్తాయి.
- ఒకప్పటి మధురమైన మాటలు ఇప్పుడు నిత్యజీవిత చర్చలకే పరిమితమవుతాయి.
- భర్తతో ఉన్నా, మనసులు కలిసిపోవడం తగ్గిపోతుంది.
భార్యకు అనిపించే ప్రధాన సమస్య ఏమిటంటే – “నా మాట వినేవాళ్లు లేరు, నా మనసు అర్థం చేసుకునే వారు లేరు”. ఈ ఒంటరితనం, నిర్లక్ష్యం కలసి ఆమెలో ఒక భావోద్వేగ శూన్యంని సృష్టిస్తాయి.
హార్మోన్ల మార్పులు – సహజమైనా ప్రభావం ఎక్కువ
మధ్య వయసులో స్త్రీల శరీరంలో హార్మోన్ల మార్పులు సహజంగా జరుగుతాయి. ఇవి భావోద్వేగాలు, శారీరక అవసరాలపై నేరుగా ప్రభావం చూపుతాయి.
- శారీరక సాన్నిహిత్యం కోసం కొత్త ఆకాంక్షలు వస్తాయి.
- మానసికంగా ప్రోత్సాహం, ప్రేమ, ఆప్యాయత అవసరం పెరుగుతుంది.
- భాగస్వామి ఈ సంకేతాలను పట్టించుకోకపోతే, ఆమె మనసు అపూర్ణంగా మారుతుంది.
భర్త ఆ దశలో తన భార్య భావాలను అర్థం చేసుకోలేకపోతే, ఆమె మనసు మరొకరి వైపు ఆకర్షితమవడం సహజమవుతుంది.
బయట నుంచి దొరికే గుర్తింపు – ఎడారిలో ఒయాసిస్
రోజువారీ పనుల్లో నలిగిపోయిన స్త్రీకి బయట ప్రపంచంలో దొరికే చిన్న గుర్తింపు కూడా అపారమైన ఆనందం కలిగిస్తుంది.
- “మీరు చాలా బాగా చేసారు” అన్న చిన్న అభినందన.
- “మీరు ఎలా ఉన్నారు?” అని నిజంగా అడిగే ఒక స్వరం.
- తన మాటలను శ్రద్ధగా విన్న స్నేహితుడు.
- తన విజయాలను గుర్తించి అభినందించే సహచరుడు.
ఈ చిన్న చిన్న విషయాలే ఆమె మనసులో కొత్త ఆశలు నింపుతాయి. ఇవి బలహీనత కాదు – ఇవి ప్రతి మనిషి కోరుకునే మానవీయ అవసరాలు.
ఇది ఒక హెచ్చరిక
ఒక స్త్రీ వివాహేతర సంబంధంలోకి అడుగుపెడుతోందంటే – అది తప్పనిసరిగా భర్తపై ద్వేషం కాదని నిపుణులు చెబుతున్నారు. నిజానికి అది ఆమె తనతో తనకున్న బంధాన్ని కోల్పోయిందనే సంకేతం.
ఇది సంబంధానికి ఒక ప్రమాద ఘంటిక.
- బంధంలో ప్రేమ తగ్గిపోతోందనే హెచ్చరిక.
- భావోద్వేగ ఖాళీ పెరుగుతోందనే సంకేతం.
- బంధం రక్షించుకోవడానికి చివరి అవకాశం అని గుర్తు.
పరిష్కారం ఏమిటి?
నిపుణులు సూచించే కొన్ని మార్గాలు –
- సంవాదం పెంచుకోవాలి – భార్యాభర్తలు నిజాయితీగా తమ భావాలను పంచుకోవాలి.
- ప్రేమను మళ్లీ వెలిగించాలి – చిన్న చిన్న ఆప్యాయతలు, అనురాగం మళ్లీ బంధాన్ని బలపరుస్తాయి.
- సమయం కేటాయించాలి – బిజీ జీవితంలోనూ ఒకరికొకరు సమయం ఇవ్వాలి.
- గుర్తింపు ఇవ్వాలి – భార్య కృషిని, భావాలను భర్త గుర్తించి ప్రశంసించాలి.
- వృత్తిపరమైన సహాయం – అవసరమైతే కౌన్సిలింగ్ తీసుకోవాలి.
సమాజం దృష్టి కూడా మారాలి
మన సమాజం ఇప్పటికీ వివాహేతర సంబంధాలను కేవలం ద్రోహంగా మాత్రమే చూస్తుంది. కానీ అది లోతైన మానసిక, భావోద్వేగ లోటు ఫలితమని అర్థం చేసుకోవడం అవసరం.
ఇది కేవలం భార్య సమస్య మాత్రమే కాదు, భర్త కూడా ఈ ఖాళీని సృష్టించడంలో భాగస్వామే. కాబట్టి బంధాన్ని కాపాడుకోవడానికి ఇద్దరూ కలిసి కృషి చేయాలి.
ముగింపు
మొత్తానికి, వివాహేతర సంబంధాల వెనుక ఉన్న కారణాలు చాలా లోతైనవి. ప్రేమ, ఆప్యాయత, గుర్తింపు, అర్థం చేసుకోవడం – ఇవి ప్రతి సంబంధానికి ప్రాణాధారం. ఇవి లేకపోతే బంధం శూన్యంగా మారి, ఆ శూన్యం నెమ్మదిగా మరొకరిని ఆకర్షిస్తుంది.
అందుకే, పెళ్లి బంధాన్ని కేవలం బాధ్యతగా కాకుండా ప్రేమతో, ఆప్యాయతతో పోషించుకోవాలి. అలా చేయగలిగితే పెళ్లి నిజంగా “నూరేళ్ల పంట” అవుతుంది. లేకపోతే అది *“నూరేళ్ల మంట”*గానే మిగిలిపోతుంది.
