జీవితం ఎల్లప్పుడూ మన ఊహించిన దిశలోనే వెళ్ళదు. కొన్ని సార్లు చిన్న వయసులోనే ఎదురైన సంఘటనలు మన జీవితాన్ని మొత్తం మార్చేస్తాయి. అలాంటి నిజ జీవిత కథలో ఒకరు ఆదోని మండలం దిబ్బనకల్ గ్రామానికి చెందిన లక్ష్మన్న. చిన్న వయసులో తల్లిదండ్రులను కోల్పోయి, సొంత ఊరిని వదిలి పంజాబ్ చేరి, అక్కడ అనేక కష్టాలను ఎదుర్కొని, 27 ఏళ్ల తర్వాత మళ్లీ తన సొంత ఊరికి చేరాడు. ఈ కథ చిన్నారుల నుండి పెద్దవారికి అందించే ప్రేరణతో నిండి ఉంటుంది.
చిన్న వయసులో తల్లిదండ్రుల కోల్పోయి ఎదురైన కష్టాలు
దిబ్బనకల్ గ్రామానికి చెందిన పెద్దరంగన్న–నాగలక్ష్మి దంపతులు నలుగురు కుమారులు, ఇద్దరు కుమార్తెలు కలిగిన కుటుంబానికి పాలకులు. కుటుంబంలో సంతోషం ఉండగా, కొంతకాలం తరువాత తల్లిదండ్రులు కన్నుమూయడం తో పిల్లలపై సాహచర్యం అందించే వారు లేకపోయారు. చిన్న వయసులోనే ఆ కుటుంబ పరిస్థితులు లక్ష్మన్నను తీవ్రంగా ప్రభావితం చేశాయి.
రెండో కుమారుడు లక్ష్మన్న, కేవలం 13 ఏళ్ల వయసులోనే ఇంటి నుండి దూరమయ్యాడు. దిబ్బనకల్ గ్రామాన్ని వదిలి, నడుచుకుంటూ ఆదోని రైల్వే స్టేషన్ చేరాడు.
రైల్వే స్టేషన్లో మొదటి కష్టాలు
రైల్వే స్టేషన్లో రెండు రోజులు ప్రయాణికులు ఇచ్చిన ఆహారంతో కడుపు నింపుకొని, జీవించడానికి మార్గం వెతికాడు. ఏం చేయాలో తెలియక అతను రైలెక్కాడు, అది పంజాబ్ రాష్ట్రానికి చేరుకున్నది. కొత్త భాష, కొత్త సంస్కృతి, ఎవరూ తెలియని ఊరు – అన్ని అతనిని అర్థం చేసుకోలేని కష్టాలకు నెట్టుకుపోయాయి.
పంజాబ్లో కష్టజీవితం
పంజాబ్ చేరిన తర్వాత లక్ష్మన్నకు జీవించడానికి మార్గం కనుక్కోవాల్సి వచ్చింది. చిన్న వయసులోనే మెకానిక్ షెడ్లో పని చేయడం, తరువాత లారీ క్లీనర్గా, తాము సంపాదన చేసుకోవడం మొదలుపెట్టాడు. ఈ క్రమంలో క్రమంగా లారీ డ్రైవర్గా ఎదిగాడు.
ఈ సమయంలో అతనికి పరిచయం అయిన రీనా, హర్యానా రాష్ట్రానికి చెందిన అనాథ యువతి. వాళ్లిద్దరి పరిచయం పెరిగి, ఆ తరువాత పెళ్లి చేసుకున్నారు. వారి కలసి మూడు కుమారులు, ఇద్దరు కుమార్తెలు పుట్టారు.
రోడ్డు ప్రమాదం – జీవితంలో మలుపు
లారీ డ్రైవర్గా జీవనం సాగిస్తుండగా, ఒక రోడ్డు ప్రమాదం అతన్ని తీవ్రంగా గాయపరిచింది. ఆసుపత్రిలో చికిత్స పొందిన తర్వాత, తన జీవన పద్ధతిని కొనసాగించడం కష్టం అని భావించాడు. భార్య మరియు పిల్లల భవిష్యత్తును దృష్టిలో పెట్టుకుని, సొంత ఊరికి తిరిగి వెళ్ళాలని నిర్ణయించుకున్నాడు.
27 ఏళ్ల తర్వాత ఊరికి చేరడం
ఐదు రోజుల క్రితం, భార్య రీనా మరియు పిల్లలతో కలిసి లక్ష్మన్న తన సొంత ఊరైన దిబ్బనకల్ గ్రామానికి చేరుకున్నాడు. ఊర్లో అతన్ని ఎవరూ గుర్తించలేదు, ఎందుకంటే అతను పంజాబీ భాషలో మాట్లాడుతున్నాడు, గ్రామస్థులకి అర్థం కాలేదు.
తన తల్లిదండ్రుల పేర్లను చెప్పి, ఆధార్ కార్డులో తండ్రి వివరాలు చూపించడం ద్వారా గ్రామస్తులు అతన్ని గుర్తించారు. “చిన్నప్పుడే ఇంటి నుంచి వెళ్ళిపోయాడు, ఇప్పుడు తిరిగి వచ్చాడు” అని బంధువులు గ్రామస్తులకు వివరించారు.
ప్రస్తుతానికి లక్ష్మన్న చిన్న తమ్ముడు ఊరిలో నివాసముంటున్నాడు. పెద్ద అన్న హైదరాబాద్లో, మిగతా తమ్ముళ్లు బెంగళూరులో వసతిలో ఉన్నారు.
సొంత ఊరిపై మమకారం
లక్ష్మన్న మాట్లాడుతూ,
“నా పిల్లలు పంజాబ్లో పుట్టి పెరిగారు. ఇప్పుడు వారికి మా మూలాలను, సొంత బంధాలను పరిచయం చేయాలనిపించింది. అందుకే ఇక్కడికి తిరిగి వచ్చాను. ఇకపై సొంత ఊరులోనే కుటుంబంతో కలసి జీవిస్తాను” అని తెలిపారు.
స్పూర్తిదాయక సందేశం
లక్ష్మన్న జీవితం మనకు ఒక స్పష్టమైన సందేశాన్ని ఇస్తుంది – జీవితం ఎక్కడ పడేసినా మనిషి కష్టపడి ముందుకు పోతే, చివరికి సొంత మూలాలను చేరుకొని కుటుంబ బంధాలను కాపాడవచ్చు.
పంజాబ్ నుంచి తిరిగి తన సొంత ఊరికి చేరిన 27 ఏళ్ల జీవిత గాధ, చిన్ననాటి కష్టాలు, అనుకోని ప్రమాదాలు, కుటుంబ ప్రేమ – ఇవన్నీ కలిపి ఒక ప్రేరణాత్మక Telugu Inspirational Story గా మారింది.
