ఢిల్లీలోని చరిత్రలో ఎన్నో రాజభవనాలు, కోటలు, మహల్లు ఉన్నాయి. కానీ వాటిలో ఒక ప్రదేశం మాత్రం భయానక రహస్యంగా మారిపోయింది — అదే మల్చా మహల్ (Malcha Mahal). బంగారు యుగంలో రాజుల వేటగృహంగా నిలిచిన ఈ మహల్ నేడు అడవుల మధ్య పాడైన శిధిలంగా కనిపిస్తుంది.
కానీ దాని గోడల మధ్య దాగి ఉన్న కథ ఒక రాజవంశం పతనం, ఒంటరితనం, గర్వం, విషాదం కలిసిన నిజజీవిత చరిత్ర.
ఓ ప్రాచీన వేటగృహం నుండి రహస్య రాజభవనంగా
మల్చా మహల్ చరిత్ర 14వ శతాబ్దానికి చెందినది. దిల్లీని పాలించిన ఫిరోజ్ షా తుగ్లక్ ఈ భవనాన్ని తన వేటల కోసం నిర్మించాడు. కాలక్రమేణా ఈ వేటగృహం అడవుల మధ్య మునిగి, ప్రజల దృష్టికి అందకుండా పోయింది.
దశాబ్దాల తరువాత, 1980లలో ఈ పాత కోట మరోసారి వార్తల్లో నిలిచింది — కానీ ఈసారి దాని వెనుక ఉన్న కథ మనసును కదిలించింది.
ఓధ్ రాజవంశం వారసురాలు బేగం విలాయత్ మహల్
1856లో బ్రిటిష్ సర్కార్ ఓధ్ (అవధ్) రాజ్యాన్ని ఆక్రమించిన తర్వాత ఆ రాజవంశం పతనమైంది.
తరాల తరబడి వారసులు పేదరికంలో కూరుకుపోయారు.
ఆ రాజవంశానికి చెందినట్లు చెప్పుకున్న బేగం విలాయత్ మహల్, తన కుటుంబ హక్కుల కోసం భారత ప్రభుత్వంతో సంవత్సరాల పాటు పోరాటం చేసింది.
ఆమె తన కుమారుడు ప్రిన్స్ అలీ రజా (Cyrus), కుమార్తె ప్రిన్సెస్ సకీనాతో కలిసి ఢిల్లీలోని రైల్వే స్టేషన్లోనే రోజులు గడిపింది. “మాకు రాజవంశానికి తగిన గౌరవం ఇవ్వాలి” అంటూ ఆమె చేసిన నిరసన మీడియా దృష్టిని ఆకర్షించింది.
ప్రభుత్వం ఇచ్చిన మహల్ – పాడైన గృహం
ప్రభుత్వం చివరికి వారికి నివాసంగా మల్చా మహల్ను కేటాయించింది (1985లో).
కానీ అది రాజభవనం పేరు మాత్రమే — వాస్తవానికి, విద్యుత్ లేని, నీరు లేని, అడవుల నడుమ ఒంటరైన శిధిలం.
అయినా తమ గర్వం, రాజపంపదను నిలబెట్టుకుంటూ, బేగం కుటుంబం ఆ మహల్లో నివసించడం ప్రారంభించింది.
వారు ఎవరితోనూ మాట్లాడరు. సందర్శకులను దగ్గరకు రానీయరు. దొంగలు వస్తే వారిని తుపాకులతో హెచ్చరించేవారని స్థానికులు చెబుతారు.
వారి చుట్టూ నిత్యం కుక్కల మొరుగులు, చీకట్లో మెరుస్తున్న లాంతర్లు మాత్రమే కనిపించేవి.
ఇలా మల్చా మహల్ ఢిల్లీలోనే అత్యంత రహస్యమైన మరియు భయానక ప్రదేశంగా పేరు తెచ్చుకుంది.
వజ్రాలతో ఆత్మహత్య – ఒక రాజవంశం అంతిమ గాధ
1993లో బేగం విలాయత్ మహల్ తన ప్రాణాలను తానే తీయడం ఈ కథలో అత్యంత విషాద ఘట్టం.
ఆమె వజ్రాలను పొడి చేసి తాగి మరణించింది — తమ పూర్వీకుల మాదిరిగానే రాజ గౌరవాన్ని చివరి వరకు కాపాడిన సంకేతం అది.
ఆమె మృతదేహం కొన్ని రోజుల పాటు మహల్లోనే ఉంచబడింది, ఎందుకంటే ఆ కుటుంబానికి సహాయం చేయడానికి ఎవరూ ముందుకు రాలేదు.
తర్వాత ఆమె కుమారుడు అలీ రజా, కుమార్తె సకీనా అక్కడే ఒంటరిగా జీవనం కొనసాగించారు.
క్రమంగా సకీనా అదృశ్యమైంది. చివరికి అలీ రజా మాత్రమే మిగిలాడు.
2017లో ఆయన కూడా ఒంటరిగా మల్చా మహల్లో మరణించాడు.
పోలీసులు ఆయన మరణం తర్వాత ఆ ప్రదేశంలోకి వెళ్లినప్పుడు, పాడైన ఫర్నిచర్, పాత రాయల్ లేఖలు, నశించిన వస్తువులు, కుక్కల అవశేషాలు మాత్రమే కనిపించాయి.
ఒక రాజవంశం అంతమైపోయిన దుఃఖగాథ అక్కడ మిగిలిపోయింది.
ఇప్పటి మల్చా మహల్ పరిస్థితి
ప్రస్తుతం ఈ మహల్ ఆర్కియాలజికల్ సర్వే ఆఫ్ ఇండియా (ASI) ఆధీనంలో ఉంది.
ప్రజలకు ప్రవేశం నిషేధం. భవనం చుట్టూ ఉన్న అడవులు, చీకట్లో మెరుస్తున్న శిధిల గోడలు భయానక వాతావరణాన్ని సృష్టిస్తాయి.
అయితే, నిజానికి ఈ ప్రదేశం భూతాల కంటే ఎక్కువగా ఒంటరితనంతో, గర్వంతో మునిగిపోయిన మనుషుల కథ.
మల్చా మహల్ ఇప్పుడు ఢిల్లీలోని ఒక చారిత్రక ఆత్మ — మనకు రాజసంపద ఎంత గొప్పదైనా, ఒంటరితనం ఎంత భయంకరమో గుర్తుచేసే ప్రదేశం.
సారాంశం
మల్చా మహల్ కేవలం భూత బంగ్లా కాదు. అది భారత రాజవంశాల చివరి రోజుల మౌన సాక్ష్యం.
ఓధ్ రాజవంశం చివరి వారసులు గర్వంతో, ఒంటరితనంలో ఎలా జీవించి, ఎలా మరణించారో తెలియజేసే గాథ.
వారి గోడలు, లాంతర్లు, అడవుల మధ్య ప్రతిధ్వనించే నిశ్శబ్దం నేటికీ మనసును కదిలిస్తుంది.
