భగత్ సింగ్ కన్నా ముందే బాంబు దాడి… కానీ చరిత్ర మరిచింది!
భారత స్వాతంత్ర్య పోరాట చరిత్రలో భగత్ సింగ్, చంద్రశేఖర్ ఆజాద్, రాజ్గురు, సుఖ్దేవ్ లాంటి విప్లవ వీరుల పేర్లు భారతీయులందరికీ తెలిసినవే. కానీ ఈ మహా ఉద్యమానికి మౌనంగా తలపడ్డ చాలా మంది ఉన్నారు – వారిలో ఒకరు ఉల్లాస కర్.
ఆయన పేరు ఎవరికీ వినిపించకపోయినా, ఆయన చేసిన విప్లవం 1926లోనే బ్రిటీష్ పాలకుల గుండెల్లో రైలు వేయించింది.
బాల్యం & విద్య – విప్లవానికి విత్తనాలు
ఉల్లాస కర్ 1900 ప్రాంతంలో మహారాష్ట్రలో పుట్టాడు. మంచి విద్యతో పాటు, చిన్న వయస్సు నుంచే ఆయనలో బ్రిటిష్ పాలనపై అసహనం పెరిగింది. ఆయన పూణేలోని ఫెర్గూసన్ కాలేజీలో చదువుకున్నాడు.
పుస్తకాల్లో భగవద్గీత, బుద్ధుని బోధనలు, డాన్ బోస్కో వంటి యూరోపియన్ విప్లవకారుల చరిత్రలు చదివేవాడు. ఈ ప్రభావం వల్లే ఆయన ధైర్యం, త్యాగబుద్ధితో నిండి – దేశం కోసం తలపడ్డాడు.
బాంబు దాడికి ముందు రహస్య ఉద్యమం
పాఠశాల చదువు తర్వాత ఆయన రహస్య విప్లవ సంఘాలు ఏర్పరచడంలో కీలక పాత్ర పోషించాడు. మిత్రులతో కలిసి “బొంబాయ్ విప్లవ సమితి” అనే గూఢ విప్లవ సంస్థను స్థాపించాడు. ఈ సంస్థ యువతను శిక్షణ ఇచ్చేది – ఆయుధాల వాడకంలో, భద్రత చర్యల్లో, రహస్య మిత్తిలేఖ రచనలలో.
1926లో, ఓ ప్రముఖ బ్రిటీష్ అధికారికి వ్యతిరేకంగా బాంబు దాడి చేయాలని ఆయన ప్లాన్ చేశాడు. ఇది దేశంలో తొలి శక్తివంతమైన విప్లవ బాంబు దాడిగా చరిత్రలో నమోదైంది. అయితే ఇది పత్రికల్లో పెద్దగా కనిపించలేదు – ఎందుకంటే బ్రిటిష్ ప్రభుత్వం ఈ విషయాన్ని కప్పిపుచ్చేందుకు చర్యలు తీసుకుంది.
అరెస్టు, విచారణ, ఖైదు
బాంబు దాడి తరువాత కొద్ది వారాల్లోనే ఉల్లాస కర్ మరియు అతని మిత్రులు అరెస్టు అయ్యారు. విచారణ సమయంలో ఆయన తన చర్యల్ని దైర్యంగా అంగీకరించాడు.
“మీరు నన్ను శిక్షించండి. కానీ నా దేశం స్వతంత్రంగా మారే రోజు వస్తుంది.” అనే మాటలతో కోర్టును ఉల్లాసితం చేశాడు.
అతనికి 14 ఏళ్ల కారాగార శిక్ష విధించారు. అండమాన్ నికోబార్ జైలులోకి తరలించారు. అక్కడ తీవ్ర మానసిక, శారీరక పీడనకు గురయ్యాడు. కానీ ఎప్పుడూ తలవంచలేదు. జైలు రోజులలో ఆయన నానె్న పాఠాలు, విప్లవ కవిత్వాన్ని fellow inmates కి చెప్పేవాడు.
చరిత్రలో చోటు దక్కకపోవడానికి కారణాలు
ఒక వాస్తవం – స్వాతంత్ర్య పోరాట చరిత్రలో గాంధేయ మార్గాన్ని అనుసరించిన వారికి ఎక్కువ ప్రాధాన్యత ఇచ్చారు. కానీ శస్త్రబలంతో బ్రిటిష్ పాలనను ఎదుర్కొన్నవారి కథలు అధికారిక పాఠ్యపుస్తకాల్లో స్థానం దక్కించుకోలేకపోయాయి.
ఉల్లాస కర్ లాంటి ధైర్యవంతుడు చరిత్రలో ‘అన్డాక్యుమెంటెడ్ హీరో’గా మిగిలిపోయాడు.
స్వతంత్ర భారతంలో చివరి రోజులు
ఆయన 1947లో స్వాతంత్ర్యం వచ్చిన తరువాత జైలు నుండి విడుదలయ్యాడు. కానీ అప్పటికే ఆయన ఆరోగ్యం పూర్తిగా క్షీణించిపోయింది.
తన స్వగ్రామంలో తక్కువ మందికి మాత్రమే తన కథను చెప్పి, నిర్లక్ష్యంగా – నిశ్శబ్దంగా జీవించాడు. ప్రభుత్వ గుర్తింపు దక్కలేదు. ఎవరో గుర్తించనివారు. తాను దేశానికి చేసిన సేవ గురించి ఆయన ఒక మాట కూడా ప్రచారంగా చెప్పలేదు.
ఎందుకైనా గుర్తుంచుకోవాలి!
ఈ రోజు మనం దేశంలో స్వేచ్ఛగా శ్వాసించగలుగుతున్నామంటే, అది ఉల్లాస కర్ లాంటి మరిచిపోయిన వీరుల ధైర్యానికి, త్యాగానికి ఫలితమే.
మనవాళ్లు తమ ప్రాణాలను పణంగా పెట్టి ఇచ్చిన స్వేచ్ఛను, మనం గుర్తుంచుకోవాలి. భగత్ సింగ్కి ముందు విప్లవ దారుడు ఉల్లాస కర్ ఉన్నాడు అనే విషయం తెలియాలి.
ముగింపు
ఈ కథ మాకు రెండు విషయాలు చెప్తుంది:
- చరిత్ర రాయనివాళ్ల చేతిలో మర్చిపోయిన వీరుల కథలు మనం వెలికితీయాలి.
- దేశభక్తి అనేది కేవలం పాటలు, ప్రసంగాలు కాదు – అది త్యాగం, తపన, నిజాయితీ.
ఉల్లాస కర్ గారి కథను షేర్ చేయండి… దేశానికి ఆయన చేసిన సేవను మరువద్దు!
